 karamsar olmak zor değil, zor olan çılgın bir fırtınadan sonra gökkuşağı gibi gülümseyebilmek... Üç damla göz yaşıydı gözlerimden süzülen. Sokaklarına atmıştım kendimi gece yarısını geçerken, ıssızdı sokaklar sessiz sakin ve alabildiğine soğuk, benim gibi yüreğim gibi. İşte köşe başına gelmiştim dökülen yaprakların hışırtıları geliyordu kulaklarıma birde havanın uğuldaması, oysa kaç gece beklemiştim seni buralarda niye fark etmemiştim ki dökülen yaprakları uğuldayan havayı ve bu karanlığı…sanki karanlık mazinin üzerindeki perdeleri kaldırıyordu seni görüyordum ilerde koşarak bana gelirken boğacakmış gibi sıkı sarıldığını hatırlıyorum çok özledim seni dediğin geliyor kulaklarıma ve sağ yanağımda dudaklarını hissediyorum birden heyecanlı bir şekilde anlatıyorsun evde heyecanla herkesin uyumasını nasıl beklediğini ve evden nasıl çıktığını sonra gözlerimin içine bakıp değer senin için bu kaçmalara dediğini duyuyorum ve tekrar sarılmanı hissediyorum beni hiç konuşturmuyorsun günlerin ne kadar uzun olduğunu niye ben yokken saatlerin hiç geçmediğini beraberken niye çabuk geçer ki vakit diye sitem ettiğini dinliyorum gözlerime bakmaktan elimde tuttuğum gülleri fark etmiyorsun bile. Ya sana gülleri uzattığımdaki o halin hiç gitmiyor gözümden uzun bir aşkım dökülüyor dudaklarından “seni çok seviyorum be adam” deyip sarılman hiç çıkmıyor aklımdan sonra başını omzuma koyup saatlerce tek kelime bile etmeden kalbimin kaç kere çarptığını ve her çarpışta kaç kere seni sevdiğini söylediğini sayıyorsun saatler ne çabukta geçiyor bak yine horozlar ötüyor bütün horozları yarın akşam keseceğim hatırlatmasın ayrılığı diyorum kızıyorsun bana gözlerime bakıp “delisin sen” . Evet deliydim ben belki halada deli ama bir tek sana deli ayrılığın açısı hala kurşun gibi yüreğimde gelmediğin ilk gece horozlar ötene kadar yine bekledim ben yine güller vardı elimde o gece seni beklerken ölümün acısını her saat her dakika her saniye tattım ben, aslında ölmek koymazdı gelmeyişinin koyduğu kadar sabahın ilk ışıklarında eve uğramadan işe gitmiştim. Meğer o gece seni beklerken yaşadığım ölüm değilmiş, ben seni beklerken bir başkasına gitmen ölümlerin en büyüğü en acısıymış… sen den sonra çok konuşmaz oldum ve hiç gülmez hala kabullenemedim sırtımda ki hançeri ve ben yine gece yarısından sonra mutlaka buluştuğumuz sokağa sanma seni sevdiğim için geldiğimi ben hayallerim için yaşadım hayallerim için geliyorum ve benim hayallerim hala yaşıyor.
_________________
SEVMEK YÜREK İSTER YÜREK ..............?
| 
Buradasınız: 
